تبليغاتX
ســـــرای بـــــــاقی

از كليه دوستاني كه به نوعي در زمينه اروا‌ح - اجنه و دنياي پس از مرگ مطالعه و تجربه كافي را دارندخواهشمنديم تا با ما ارتباط برقرار كرده و ما را نيز از علمشان بي نصيب نگذارند. ضمنا از همين دوستان نيز در وبلاگ در صورت تمايل دعوت به همكاري ميشود .

از كليه مدعويين گرامي تقاضامنديم تا مراتب را از طريق اين آيدي واقع در ياهو مسنجر مطرح كنند و يا در صورت عدم دريافت پيام به صورت ايميل ارسال نمايند . پيشاپيش از بيانات شما استقبال مي كنيم :

Yahoo ID  : shabgarde_shabestan

+ نوشته شده توسط در جمعه بیست و ششم اسفند 1384 و ساعت 2:11 |

مرگ نيستي و نابودي نيست ، بلكه گذر از دنياي فاني و رسيدن به بقاء و زندگي ماندگار است . مرگ سپري كردن تيرگي ها ، سختي هاي دنيا ، و زيان هاي آن و رسيدن به سراي باقي و دست يافتن به نعمات بي پايان الهي است .

مرگ در جوار حضرت حق جل جلاله بودن و از رحمت و نعمت بيكران الهي ، برخوردار شدن براي افراد صالح و كساني كه زمينه برخورداري از آن نعمت ها را با اجراي اوامر و ترك نواهي الهي مهيا ساخته اند ، است .

اما مرگ براي كساني كه دل به دنياي زودگذز ، فاني و بي وفا بسته اند و فريب زيبائيهاي ظاهري آن را خورده اند و در غفلت از سراي باقي زندگي كرده اند  و با خوشي هاي ناپايدار و كادب آن ، با هوا و هوس زودگذر از ياد خدا ونعمت هاي خدا غافل شده اند ، ظلم و ستم پيشه ساخته و در مسير شيطان گام برداشته اند ، سرازير شدن به دار مكافات و ديدن نتيجة اعمال شوم و عذاب شديد جهنم است .

مرگ براي مؤمن :

امام سجاد (ع) درباره مرگ مي فرمايد : مرگ براي مومن همانند كندن لباس هاي چركين و پر حشرات است و گشودن بندها و زنجير هاي سنگين و تبديل آن به فاخرترين لباس ها و خوشبوترين عطرها و راهوارترين مركب ها و مناسب ترين منزل ها است .

امام حسين در روز عاشورا مرگ را همانند پلي تعبير مي كنند كه انسان مؤمن را از سختيها و زندان بسوي بهشت رضوان و فقر و باغ هاي سر سبز و نعمت هاي جاودان روانه مي كند وبراي كافران همانند عبور از قصرها و باغ هاي زيبا بسوي زندان و عذاب .

امام حسن مي فرمايد : مرگ بزرگترين شادي است بر مؤمنين زماني كه آنها از زندگي سخت و دشوار دنيا بسوي نعمت ها جاودان روانه مي شوند .

در هنگام مرگ مؤمن ، رسول خدا و حضرت علي و حضرت فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسين عليهما السلام در حالي كه ملائكه مقرب خداي عزوجل ايشان را همراهي مي كنند و به بالينش حاضر مي شوند ، اگر خداي تعالي زبانش را به شهادت  بر توحيد او و نبوت رسول خدا و ولايت اهل بيت بازكرد كه بر اين معاني شهادت مي دهد و رسول خدا و علي و فاطمه و حسن و حسين و ملائكه مقرب خدا با ايشان گواه مي شوند واگر زبانش بند آمده باشد ، خداي تعالي رسول گرامي خود را به اين خصيصه اختصاص داده كه از ايمان دروني هركس آگاه است و لذا به ايمان دروني مؤمن گواهي مي دهد و علي و فاطمه و حسن و حسين عليهما السلام شهادت رسول خدا را گواهي مي كنند .با اين اوصاف مرگ براي مومن بسيار شيرين و لذت بخش خواهد بود ترس از مرگ و گريز از آن براي مؤمنين مفهوم نخواهد داشت .

مرگ براي كافران :

امام حسين مي فرمايند : مرگ براي كافران همانند عبور از قصرها و باغ هاي زيبا بسوي زندان و عذاب الهي است .

امام حسن مي فرمايد : مرگ عذاب و هلاكتي است براي كافران ، زمانيكه آنها ار بهشت ظاهري شان سوي آتشي كه هميشگي است و سرد نمي شود روانه مي شوند .

قرآن كريم مي فرمايد :

واگر بنگري سختي حال كافران را هنگامي كه فرشتگان آنها را قبض روح مي كنند و با تيغ بر روي و پشت آنها مي زنند و مي گويند : بچشيد طعم عذاب سوزنده را ، اين عقوبت اعمال زشتي است كه كه به دست خو پيش فرستاديد .

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1384 و ساعت 1:33 |
عواملي كه باعث غفلت انسان مي گردند : 

1)عدم علم و آگاهي انسان به جهان پس از مرگ :

امام علي مي فرمايد : همانا اگر‌آنچه مردگان شما ديدند ، مي ديديد ناشكيبايي مي كرديد و مي ترسيديد و مي شنيديد و فرمان مي بردين . اما آنچه آنان به چشم خويش ديدند به شما پوشيده است و بزودي پرده ها كنار مي رود و شما نيز مشاهده خواهيد كرد .

2)دل بستن به دنيا و زرق و برق آن :

گاهي پول و ثروت و پست و مقام و سرگرم شدن در امورات زندگي و دنيا چنان انسان را غافل مي كند كه گويا انسان صدها سال در اين ماندگار است ، چيزي كه به آن فكر نمي كند مرگ است ، آن چنان غرق در خوشي ها و خوشگذراني ها مي شود كه گويي در اين دنيا عمر جاودان خواهد داشت ، شب و روزش برنامه ريزي جهت زياد شدن مال و ثروت و تفريح و تفرج و ... است ،اما ناگهان مرگ از راه مي رسد وتمام اين خوشي ها و لذت ها را يك مرتبه همچون باد خزان به يغما مي برد و نابود مي سازد و او با همان غفلت كه در وجودش سايه افكنده بود از اين دنيا چشم فرو مي بندد و با دستاني خالي به ديار ابدي رهسپار مي گردد.

2) عدم ايمان به جهان آخرت :

ايمان نداشتن به جهان آخرت و باور نداشتن به جهان آخرت  و باور نداشتن روز رستاخيز و حساب و كتاب سبب غفلت انسان مي گردد. غفلت بر سراسر وجودش سايه افكنده و او را به خواب زمستاني مي برد تا اينكه مرگ از راه فرا رسد و با دست خالي او را در آغوش بكشد .

فوائد يادكردن مرگ :

1)ياد مرگ موجب شتاب در انجام كارهاي خير خواهد شد .

2)ياد مرگ موجب موجب استفاده از فرصت ها خواهد شد.

3)ياد مرگ دوري از شهوات مي شود .

4)ياد مرگ موجب خودسازي و عبادت و اطاعت است.

5) ياد مرگ موجب توبه و انابه و بازگشت بسوي خدا مي گردد.

6)مرگ دنيا را در نظر انسان كوچك مي كند.

7)ياد مرگ مصيبت ها را در نظر انسان كوچك مي كند.

8)ياد مرگ لذتهاي زودگذر دنيايي را كم ارزش مي كند.

9)ياد مرگ موجب محو شدن گناهان مي شود .

10)ياد مرگ انسان را اميدوار به آبادي دنيا بعنوان پلي براي آخرت خواهد شد .

11)ياد مرگ بهترين و برترين مصداق تفكر است .

قرآن كريم مي فرمايد : همه مي دانيم مرگ ، حق است و همه موجودات ، سر انجام طعم مرگ را خواهند چشيد .

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384 و ساعت 22:44 |

قبرستان محل عبرت گرفتن و گفتگوي انسان با خويشتن است . قبرستان پيامي دارد كه خواندن آن نياز به سواد و مدرك ندارد. قبريتان با انسان سخن مي گويد:

اي انسان غافل نباش ، نغرور مباش ، فخر فروشي و تكبر را كنار بگذار \از عصيان طغيان و معصيت دوري گزين در پي انجام فرائض الهي باش ، گردنكشي مكن ، ظلم و ستم به كسي روا مدار ، كه دير يازود تو هم به آغوش خاك بازخواهي گشت و حساب و كتاب پس خواهي داد ، از نعمت هاي الهي كه خداوند بر تو در دنيا ارزاني داشته سوال خواهد شد . از جواني و عمر و مال و  ومحبت اهلبيت سوال خواهد شد . پس خود را براي آنها مهيا كن و پرده هاي غفلت را كنار بزن و با ديدة دل حقايق را نظاره كن و دل به دنياي فاني و زودگذر مبند . قبرستان آينه عبرت است براي بيداران عالم و انسانهاي حق جو و حق طلب .

5)تفكر و تدبر در طبيعت

تفكر و تدبر در عالم طبيعت و سپري شدن شب و روز وماه و سال و فصول چهارگانه پيامي به انسان مي دهد كه اي انسان هر روزي كه مي گذرد روزي از عمر تو كم شده و به سفر ابدي نزديك مي شوي ، گذشت فصول سال همچون بهار و تابستان و پائيزو زمستان براي دلهاي بينا بازگو كنندة حقايقي است بس عظيم .

 

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه چهارم اسفند 1384 و ساعت 9:44 |